....Ετσι απλά ... στο πέρασμα του αγέρα κλέβω λιγο χρόνο χαμηλώνω τα μάτια πατάω στις μύτες και γλυστρώ στις φυλωσιές της νύχτας . Ο βηματισμός αηχος, αθόρυβος ξεδιπλώνεται στο μισοσκόταδο εως ότου επέλθει η σύγκρουση με το σκαμπό!!! Το ξεχασμένο σκαμπό που ξυπνάει την μνήμη και γερμένος διπλομένος στα ξύλινα ποδάρια του με μπλεγμένη θύμηση ασάλευτος για δευτερόλεπτα επιβιβάζομαι σ εκείνες τις στιγμές ...στιγμές μοιρασιας με το σκαμπό σε ρόλο πρωταγωνιστη σ ενα φιλμ νουαρ .... Ετσι απλά...ο ηρωας του εργου στην ιδια θέση στο ιδιο σκαμπό σκια-γραφεί τα πως και τα γιατί της εξαφάνησης......!!!
