....η αξία του δρόμου ειναι να μην σταματήσεις ποτέ....Καζαντζάκης

...η δύναμη της συνήθειας αραγε εχει χρώμα και σχήμα? Πως την χαρτογραφούμε?? Θα μπορούσε να ειναι τεθλασμένη η μήπως ευθεία μονόχρωμη γραμμή που χαρακώνει την ράχη της νύχτας?? Καλή ωρα οπως τούτη την στιγμή οπου γεννιούνται λέξεις , φράσεις , αναβοσβύνουν σαν φλας φωτογραφικής μηχανής , πυροδοτούν τους διαδρόμους της σκέψης μας .Στο πείσμα των δυσκολιών και της περιρέουσας κατα-θλιπτικής ατμόσφαιρας εμείς απαντάμε με δημιουργική διάθεση και χαμόγελο !!! Τα λόγια του Καζαντζάκη φάρος και οδηγός ....Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙΣ ΠΟΤΕ ...!!!

...Λέξεις δρα-πέτες...!!!

...Λέξεις λουσμένες με ώχρα μελανιού...
Λέξεις λες κι έχουν δραπετεύσει
απο ξεθωριασμένο σύνθημα πάνω σε ημιθανή
χαμόσπιτα....
Λέξεις λουσμένες με το παράπονο της νύχτας
ανταμώνουν σ ενα διάλλειμμα αγωνιστικής γυμναστικής...
Ανταμώνουν και μοιράζονται εμπειρίες τους....
Αλίμονο.. επόμενος σταθμός... επόμενη σελίδα...

...κυρ. σάμιος

...δια-δρομές...!!!

....Παει καιρός που περιμένω να περάσει το επόμενο τρένο ...καταμεσίς της διαδρομής και νιώθω την υγρασία της νύχτας να παραβγαίνει με την υγρασία της απουσίας ... παει καιρός που ακούω το σούρσιμο το στις μεταλλικές ράγες ανασηκώνω το βλέμμα μου μα η οφθαλμαπάτη με πειρουνιάζει πιότερο ... πιότερο βαθαίνει και ο υπνος μου στο ξεχασμένο παγκάκι με τα ονειροδρόμια να ξετιλύγονται υφαίνοντας δια-δρομές ....

Ta Pos kai ta Giati......

....syxna akoloythoyntai apo dikaiologies.
...."bolemenos" stin thesi soy, mes' to traino.... anakalypteis ksafnika, pos edoses xrono poly se toyto to taksidi dikaiologion....
....esy! ...poy panta protergatis kai dimioyrgos tis zois soy.... Latris tis Alitheias...
....Eksigisi alithini, sta pos kai sta giati soy....... den exeis!!!

I moni lysi...
kleineis ta matia....anoigeis tin porta kai pidas ap'to traino!!!!
....to makria.... ginetai tote poly makria.....

O Xronos tha dosei apantisi se ola !
....ta pos kai ta giati ...poy tote den mporoyses na eksigiseis ..mono apo apostasi tha ta antimetopiseis eilikrina kai dikaia pros oloys.... an mporeis tha ta kratiseis...


Siopes ....aperantes siopes !!! .....Thalasses siopes !!!
....fobomaste tis siopes ..... ekei akoygontai mono oi A-litheies....



" Α-ληθεια ειναι οσα δε ξεχναμε " .

....den ksexnas ekeinoys poy agapas.... den ksexnas ekeinoys poy....pote den gnorises, ma mesa ap'tin grapti epikoinonia ...kataferan na agkiksoyn tin psyxi kai to myalo soy...
( ....briskeis "OTI" anazitas sto diadiktyo..)
eimaste polloi...apla eimaste skorpioi, kale moy file!!!!!
....ki ego? ....ekeino to makria, poy eixa.....to ekana poly pio makria, (eytyxos i dystyxos.....akoma den ksero) gia na glytoso ap'tis ftines dikaiologies.... poy akoloythoysan ta Pos kai ta Giati moy......


...tin ektimisi moy kai tis eyxes moy se oloys osoys A-litheies anazitoyn....

Αντισταθείτε

Σ’ αυτόν που χτίζει ένα μικρό σπιτάκι

Και λέει καλά είμαι εδώ

Αντισταθείτε

Σ’ αυτόν που γύρισε πάλι στο σπίτι

Και λέει δόξα σοι ο Θεός

Αντισταθείτε

Στον Περσικό τάπητα των πολυκατοικιών

Στον κοντό άνθρωπο του γραφείου

Στην εταιρεία εισαγωγαί – εξαγωγαί

Στην κρατική εκπαίδευση

Στο φόρο

Σε μένα ακόμα που σας ιστορώ

Κατά Σαδδουκαίων/ Μιχάλης Κατσαρός

...Κατι σαν φιλμ νουαρ....!!!

....Ετσι απλά ... στο πέρασμα του αγέρα κλέβω λιγο χρόνο χαμηλώνω τα μάτια πατάω στις μύτες και γλυστρώ στις φυλωσιές της νύχτας . Ο βηματισμός αηχος, αθόρυβος ξεδιπλώνεται στο μισοσκόταδο εως ότου επέλθει η σύγκρουση με το σκαμπό!!! Το ξεχασμένο σκαμπό που ξυπνάει την μνήμη και γερμένος διπλομένος στα ξύλινα ποδάρια του με μπλεγμένη θύμηση ασάλευτος για δευτερόλεπτα επιβιβάζομαι σ εκείνες τις στιγμές ...στιγμές μοιρασιας με το σκαμπό σε ρόλο πρωταγωνιστη σ ενα φιλμ νουαρ .... Ετσι απλά...ο ηρωας του εργου στην ιδια θέση στο ιδιο σκαμπό σκια-γραφεί τα πως και τα γιατί της εξαφάνησης......!!!

Θάλασσες σιωπές......

....Σιωπηλές θάλασσες παντου βρέχουν το περίγραμα των σκέψεων...η μέρα σύρεται στα βραχια της υπομονής ...οι απουσίες πλοιάρια στην δίνη των κυμάτων... σιωπηλές θάλασσες γυρω και παντου... μόνη λαλιά ο γηραιός φάρος που γνεύει με την λάμψη του προδίδοντας ετσι την θλίψη της ακτής....
....κυρ σαμιος

Γράμμα στον χαμένο ποιητή.....

......Τότε απρόσκλητη απολύτως αυθόρμητα αναδύεται από το θυμικό σου η ατάκα ...<< κοιτα να μήν χαθείς .. >> .....Στα επόμενα δευτερόλεπτα πλησιάζεις το ραδιοφωνάκι ...το ανοίγεις.. έπειτα σπρώχνεις τα στιβαγμένα βιβλία και από το γκρέμισμα τους ξετρυπώνεις εκείνη την λευκή κόλλα με την ξεχασμένη γραφή ...επιβιβάζεσαι για μία ακόμη φορά στις ράγες της και ταξιδεύεις...ταξιδεύεις... ταξιδεύεις....!!!!!