Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου 2009

Ένα παραμυθάκι... για την αγάπη!!!





Mια φορά κι ένα καιρό,
υπήρχε ένα νησί
στο οποίο ζούσαν όλα τα συναισθήματα.
Εκεί ζούσαν η Ευτυχία, η Λύπη,
η Γνώση, η Αγάπη και όλα τα άλλα συναισθήματα.
Μια μέρα έμαθαν ότι το νησί τους θα βούλιαζε
και έτσι όλοι επισκεύασαν τις βάρκες τους και άρχισαν να φεύγουν.
Η Αγάπη ήταν η μόνη που έμεινε πίσω.
Ηθελε να αντέξει μέχρι την τελευταία στιγμή.
Οταν το νησί άρχισε να βυθίζεται,
η Αγάπη αποφάσισε να ζητήσει βοήθεια.
Βλέπει τον Πλούτο που περνούσε με μιά λαμπρή θαλαμηγό.
Η Αγάπη τον ρωτάει : «Πλούτε μπορείς να με πάρεις μαζί σου;»
«Οχι, δεν μπορώ» απάντησε ο πλούτος.
«Εχω ασήμι και χρυσάφι στο σκάφος μου
και δεν υπάρχει χώρος για σένα».
Η Αγάπη τότε αποφάσισε
να ζητήσει βοήθεια από την Αλαζονία
που επίσης περνούσε από μπροστά της
σε ένα πανέμορφο σκάφος.
«Σε παρακαλώ βοήθησέ με» είπε η Αγάπη.
«Δεν μπορώ να σε βοηθήσω Αγάπη.
Είσαι μούσκεμα και θα μου χαλάσεις
το όμορφο σκάφος μου» της απάντησε η Αλαζονία.
Η Λύπη ήταν πιό πέρα
και έτσι η Αγάπη αποφάσισε
να ζητήσει από αυτήν βοήθεια.
«Λύπη άφησέ με να έρθω μαζί σου»
«Ω Αγάπη, είμαι τόσο λυπημένη
που θέλω να μείνω μόνη μου»
είπε η Λύπη.
Η Ευτυχία πέρασε μπροστά από την Αγάπη
αλλά και αυτή δεν της έδωσε σημασία.
Ηταν τόσο ευτυχισμένη,
που ούτε καν άκουσε την Αγάπη να ζητά βοήθεια.
Ξαφνικά ακούστηκε μια φωνή.
«Αγάπη, έλα προς εδώ.Θα σε πάρω εγώ μαζί μου».
Ηταν ένας πολύ ηλικιωμένος κύριος
που η Αγάπη δεν γνώριζε,
αλλά ήταν γεμάτη από τέτοια ευγνωμοσύνη,
που ξέχασε να ρωτήσει το όνομά του.
Οταν έφτασαν στην στεριά
ο κύριος έφυγε και πήγε στο δρόμο του.
Η Αγάπη γνωρίζοντας πόσα χρωστούσε
στον κύριο που τη βοήθησε,
ρώτησε τη Γνώση:
«Γνώση, ποιός με βοήθησε;»
«Ο Χρόνος» της απάντησε η Γνώση.
«Ο Χρόνος;» ρώτησε η Αγάπη.
«Γιατί με βοήθησε ο Χρόνος;»
Τότε η Γνώση χαμογέλασε
και με βαθιά σοφία της είπε:
«Μόνο ο Χρόνος μπορεί να καταλάβει
πόσο μεγάλη σημασία έχει η Αγάπη».






Παρασκευή, 16 Ιανουαρίου 2009

Φεγγαρένια


Φεγγαρένια - Στέλιος Ρόκκος

Στίχοι: Στέλιος Ρόκκος
Μουσική: Στέλιος Ρόκκος
Πρώτη εκτέλεση: Στέλιος Ρόκκος

Χαμήλωσε το φως για να΄ρθει η αγάπη
και να σου μάθει πως αξίζει η ζωή
το ξέρω πως πονάς γιατί σου λείπει κάτι
και σαν τρελλή γυρνάς στου πλήθους τη βουή
Αχ μικρή φεγγαρένια μου αχ ματάκια μελένια μου
ποιά τραγούδια σε μάγεψαν και σε πήγαν αλλού
σαν βαρκούλα στα κύματα δεν ακούς τα μηνύματα
απ΄το δρόμο ξεμάκρυνες του δικού μου γιαλού
Ποιός παίζει μουσική που σ΄έχει ξετρελάνει
και σε πηγαίνει εκεί στα φώτα της γιορτής
στολίζεις τα μαλλιά με ψεύτικο στεφάνι
σου στέλνω δυο φιλιά κοντά μου για να΄ρθείς
Αχ μικρή φεγγαρένια μου αχ ματάκια μελένια μου
ποιά τραγούδια σε μάγεψαν και σε πήγαν αλλού
σαν βαρκούλα στα κύματα δεν ακούς τα μηνύματα
απ΄το δρόμο ξεμάκρυνες του δικού μου γιαλού more

afierosi

Πέμπτη, 8 Ιανουαρίου 2009

Λέξεις
Γράμματα, σχήμα, μουσική με νόημα και ήχο
Στοιχίζονται σοφά στη ματιά και στο λόγο
Με το χέρι να μένουνε, με το στόμα να φεύγουν
Λογοτέχνες του «χαίρετε»
Μελωδοί συναισθημάτων
Ταχυδρόμοι της ευχής και της συγγνώμης
Σταγόνες ζωής στη φωνή του κόσμου
Δοκιμάζουν τη γιατρειά και τα ιάματά τους
Για να βουλεύονται, να αισθάνονται & να μιλούνε
Οι άνθρωποι με Υγεία

Γι αυτό
Οι λέξεις είναι
Το άγγιγμα τού νου στην ψυχή &
Το αποτύπωμα της γνώσης στον άνθρωπο

Ζωή
Η λέξη που κινεί τον κόσμο
Το νόημα που δεν χωράει ο νους
Ο ήχος που συνθέτει η φύση
Η ουσία που μόνον σε ποιητές κάνει την χάρη να διαλέγεται

Γι αυτό
Η ποίηση είναι
το βήμα της ψυχής στην αθανασία &
Το ίχνος του ανθρώπου στην ιστορία

Έρρωσθε
Καλή χρονιά
Iadem59