Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

.. ΡΑΝΙΔΕΣ ΑΠΟΧΩΡΙΣΜΟΥ...!!!

...κι έτσι όπως είναι ακουμπισμένη στο μεταιχμιο του απο-χωρισμου ..σκέψεις μετέωρες επιδινώνουν τον γενικότερο μετεωρισμό της.. καθώς πλησιάζει η στιγμή ανόθευτο χαμόγελο .. διάπλατες ευχές.. καλοτάξιδα βλέμματα.. και η Θωμαίς πανάλαφρη πια ζωγραφίζει στον αέρα .. ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ .. καλό ταξίδι....!!!
....κυρ σάμιος .....

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

..κάτι σαν πέταγμα του γλάρου...!!!

..υστερα πως να αντισταθείς στο νεύμα ... οταν αυτο ως απαστράπτον πέπλο γίνεται βορά του αέρα.. αιωρείται πάνω από το πέλαγος... αλάζει συνεχως σ ( χ) ήματα.. ντύνεται με το << πέταγμα >> του γλάρου.. μιμείται την ευλιγισία του .. απαστράπτον πέπλο φτερουγίζει στον αέρα .. βουτάει στην φλυαρία των κυμάτων της θάλασσας ανα-διπλώνεται και συνεχίζει να << γράφει >> στον ορίζοντα καλίγραμες υγρές λέξεις .. επιμένει στην αέναη κίνηση ..συχνα κουλουράζεται στον ορίζοντα.. διπλώνεται.. ξεδιπλώνεται.. δοκιμάζει κατακόρυφο... κι έτσι όπως τεντώνεται.. μοιάζει σαν να γλυστρά πάνω στην ράχη των κυμάτων... ΕΤΣΙ ΑΠΛΑ το απαστράπτον πέπλο πορεύεται προς την ακτή.. εκεί οπου το αερικό συνομιλεί με τις φυλωσιές των δένδρων..... ( κυριάκος σάμιος )

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

βαγόνια σε χρώματα φυγής...

....επιβάτες σε κατάσταση ζάλης ..βαγόνια σε χρώματα φυγής.. σφυρίζουν .. γλυστρούν στις ράγες του τρένου.. μεταλικά γριλίσματα.. ανάσες.. αναπνόηχα.. αναμειγνύονται και υφαίνουν την ραχοκοκαλιά της διαδρομής.. ολοι μας συνταξιδιώτες πορευόμαστε αναζητώντας επόμενο σταθμό... επόμενη διαδρομή .. επόμενη αποβάθρα << πνιγμένη>> στο ..καλωσόρισμα .......!!!
κυριάκος σάμιος

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008

..αφορμές εισιτήρια.....

...ξεφυλίζω σελίδες... τοπία.. εικόνες.. στιγμές..διαδρομές .. /ψάχνω/ ..μπρός.. πίσω.. συλλέγω αφορμές.../ .. αφορμές εισιτήρια για την οδό ονείρων.. / ψάχνω ../ ξεφυλίζω με σύμμαχο τον αέρα ../ και οδηγό τον ήλιο.. / εναν ήλιο αφωσιομένο / .. σελιδοδείκτη.. /ψάχνω/.. μεθώ με το άρωμα της σιωπής/.. ακούει κανείς;;/...

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2008

αφρη της αλήθειας.....

....και όταν η αφρη της αλήθειας ξεμυτίσει από την κρυψώνα της αραγε πόσα ζ ευγάρια μάτια θ αντέξουν την λάμψη της.. πόσα ζευγάρια μάτια θα καθρεφτίζονται σε καθρέφτες με παραμορφωμένη γκριμάτσα...
κυριάκος σάμιος...

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

...το βύθισμα της αγκυρας.....

...και η αγκυρα βυθίζεται! κατακόρυφα η μάλλον σχεδόν κατακόρυφα!!! Πέφτει και σπάει την υγρή επιφάνεια... τεράστια χον δρή αλυσίδα με γοργό ρυθμό αφήνεται σ ενα παρατεταμένο τέντωμα... στο γρίλισμα της αποτυπώνεται ο θυμός της επερχόμενης ακινησίας !!! Σε λίγο απόλυτο μηδέν!!! Ανάπαυλα !!! Ο καταπέλτης πέφτει και δίνει βήμα σε ανθρώπους και αυτοκίνητα.... αυριο καινούργια μέρα....καινούργια αντίστροφη διαδρομή.......

..... κυριάκος σάμιος

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008

Συλλογές

Τα όνειρα.

Καμιά φορά είναι χάρτινα. / Καμιά φορά είναι χάρτινα.
Και μια σπίθα είναι αρκετή. / Σαν εκείνα τα καραβάκια που φτιάχναμε
Και ένα δάκρυ είναι λίγο, / και τα ταξιδεύαμε με το νου μας
για να σβήσουν οι φλόγες. / σε ολόκληρο τον κόσμο.

Καμιά φορά είναι διάφανα. / Καμιά φορά είναι διάφανα.
Σαν νερό, που τα δάχτυλά μου / Σαν την αίσθηση κείνου του φιλιού,
δεν μπορούν να κρατήσουν. / που κι αν θυμάμαι τη γεύση του
Σαν τον αέρα που στις χούφτες μου / με λέξεις
δεν μπορώ να κλειδώσω. / δεν περιγράφεται.

Καμιά φορά είναι πέτρινα. / Καμιά φορά είναι πέτρινα.
Σαν εκείνο το τείχος, / Σαν εκείνα τα βότσαλα
που ποτέ δε θα πέσει. / που σε μια θάλασσα πετάγαμε,
Σαν εκείνη την υπόσχεση, / όλο και πιό μακριά,
που το βάρος της, τους ώμους μου λύγισε. / όλο και πιό μακριά..!
Τα όνειρα.
Σαν ουρανός που απλώνεται.
Είναι ύπαρξης λόγος.
Και δεν σταματούν ποτέ,
πουθενά.
αν τους το επιτρέπουμε.

Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2008

Προβληματισμός

Τι Είναι Η Αγάπη;

Είναι μία πληγή;

Είναι μια γιορτή;
Είναι ένα ταξίδι;
Αλήθεια.......Τι Είναι;;;;;;;;;;;

Η απάντηση του φίλου iadem59 στο ερώτημα:

Αγάπη

είναι

ό,τι σου στερεί η Ελευθερία!!!



Νεα απορια :

.....κι αν είναι νά'βρεις την αγάπη σου...

.....που με τα πόδια κίνησες να βρείς....

(οπως ο Γιάννης Αγγέλακας στο βιβλιο του " πως τολμας και νοσταλγεις τσογλανε" αναφερει....)


.......Θα στην στερήσει κι αυτήν η Ελευθερία??



{Ποιος, αληθεια ποιος, μπορει αυτο να το απαντησει?....μερες αναρωτιεμαι!!}

......κι ιδου!!! ....η απαντηση απο στοματος του ιδιου ποιητου...ηρθε, αισιοδοξια στην ψυχη παλι να προσφερει.....!!!!

...Ελευθερία είναι Συνείδηση...

...Συνείδηση είναι Αντίληψη...

...Αντίληψη είναι Σοφία...

...Σοφία είναι Ένωση...

...Ένωση είναι Ταύτιση...

...Ταύτιση είναι Όλον...

...Όλον είναι Ομοίωση προς Θεόν...

...Ομοίωση προς Θεόν είναι Αγάπη...

Εν τέλει,

Εάν η λευτεριά ειν' το Παν

Ε, η Αγάπη είν' πάρα πάν'!!!

iadem59


Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις,
τούτο προσπάθησε τουλάχιστον
όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις
μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου,
μες στις πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πιαίνοντάς την,
γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την,
στων σχέσεων και των συναναστροφών
την καθημερινήν ανοησία,
ως που να γίνει σα μιά ξένη φορτική.

Κωνσταντίνος Π. Καβάφης

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2008

Χωρίς τίτλο.....

Τα χρονια της μεγαλης ελπιδας
δεν χαθηκαν ποτε
κι αν εμεις σκορπισαμε
αναζητωντας ευθειες λεωφορους
κι αν εμεις δεν υπολογισαμε
τα χιλιομετρα των αποστασεων
κι αν εμεις σπαταλησαμε
τις δυναμεις μας
στο κυνηγι κινουμενων στοχων
τα χρονια της μεγαλης ελπιδας
ανακυκλωνονται ξανα
με το σηματοδοτη χρονο
στο πρασινο στο κοκκινο, στο πορτοκαλι.

Εμπρος ξεκινα παλι
παλι και παλι απ' την αρχη.


Κι αν αυτα που λεμε δεν ειναι ετσι,

κι αν αυτα που νιωθουμε
δεν ειναι αυτα που θελαμε

να νιωθουμε,
εσυ, μη μελαγχολησεις

με τη δικη μας φτιαχτη αισιοδοξια'
εσυ μη νιωσεις ιλιγγο
ακροβατωντας στου οριζοντα
τις κινητες γραμμες'

κι εμεις το υποσχομαστε
μαζι να τραγουδησουμε

της συντροφιας τραγουδια.


Δεν πειραζει που δεν εμαθες
να χαιδευεις τους κακτους

αλιμονο σου ομως
αν πατησεις τα κυκλαμινα._

Ι.π.Β.